Co należy wiedzieć kupując kominek

Kominki mogą służyć w zależności od oczekiwań do celów rekreacyjnych lub grzewczych. Aby dokonać świadomego wyboru, należy określić własne potrzeby:

Czego państwo oczekujecie instalując palenisko?
Czy walorów estetycznych i przyjemności z obserwacji płomienia, czy też dodatkowego źródła ciepła w okresach przejściowych, a może skutecznego sposobu ogrzewania?

Dla celów rekreacyjnych wygodniej jest dobrać wkład kominkowy z szybą podnoszoną do, który po zamknięciu drzwiczek pełni także rolę grzewczą.

Do podstawowych parametrów wkładu kominkowego należą:

• taryfikacja urządzenia,
• moc,
• wydajność,
• technologia wykonania.

Parametry te muszą być zaznaczone na tabliczce znamionowej, która jest identyfikatorem urządzenia obowiązkowo umieszczonym przez producenta na palenisku. Pierwsza litera na tabliczce określa charakterystykę podstawową.

Litera C	-	oznacza spalanie ciągłe, cecha ta charakteryzuje najlepsze urządzenia grzewcze. Ogień pali się ciągle nawet 10-14 godzin na jednym załadunku drewna. Wystarczy załadować rozgrzany kominek wieczorem, by utrzymać żar do rana. Urządzenia te charakteryzują się z reguły lepszymi stopami żeliwa i lepszym doszczelnieniem.
Litera I	-	oznacza spalanie przerywane, wg norm jeden załadunek drewna powinien wystarczyć na ok. 5 godz.

Według nowej NORMY EUROPEJSKIEJ (EN 13240) urządzenia grzewcze klasyfikowane są w następujący sposób:

A/ Klasy urządzeń ze względu na wydajność:

• Klasa 1: wydajność równa lub wyższa od 70%,
• Klasa 2: wydajność między 60% a 70%,
• Klasa 3: wydajność między 50% a 60%.

B/ Klasy urządzeń ze względu na emisję tlenku węgla (CO) w spalinach:

• Klasa 1: poziom CO niższy lub równy 0,3%,
• Klasa 2: poziom CO między 0,3% a 1%.

Moc grzewcza paleniska podawana jest w [kW]. Producenci określając moc paleniska używają zarówno pojęcia mocy nominalnej jak i mocy maksymalnej, lecz jedynie moc nominalna odpowiada prawdziwym możliwościom paleniska. Moc maksymalna odpowiada 150% mocy nominalnej.

Przelicza się, że:
1 [kW] mocy nominalnej ogrzewa średnio 25 m³, co odpowiada 10 m² (przy założeniu spełniania norm izolacyjności ścian oraz wysokości pomieszczeń ˜2,5m).

Wielkość obudowy kominka dobierana jest do wielkości pomieszczenia, z uwzględnieniem osobistych preferencji przyszłego użytkownika. Natomiast wielkość i moc cieplna paleniska grzewczego zależy głównie od kubatury ogrzewanych pomieszczeń. Kominek powinien być ustawiony na stabilnym podłożu, styropian znajdujący się pod wylewką powinien zostać usunięty. Wszelkie osiadanie kominka może spowodować rozszczelnienie układu spalinowego a w konsekwencji dymienie do pomieszczenia. W przypadku gdy strop jest za słaby należy go wzmocnić, lub przenieść część ciężaru na ścianę(średnia waga kominka wynosi ok. 450[kg]).

Kominka nie stawiamy na drewnianej lub łatwopalnej podłodze. Zaleca się aby pod kominkiem, na całej powierzchni, również w miejscach niewidocznych ułożyć terakotę, gress, granit, marmur (zabezpieczy to podłogę przed ewentualnym wypadnięciem żaru z kominka jak również zapewni odpowiednią czystość powietrza konwekcyjnego przepływającego wokół paleniska).

Montaż kominka najlepiej jest wykonać na wykończonej, odpowiednio wcześniej przygotowanej podłodze, po wstępnym malowaniu ścian.

W pobliże kominka, a najlepiej pod sam kominek należy doprowadzić powietrze z zewnątrz. Minimalny przekrój rury doprowadzającej powinien wynosić 100[mm], przy większych paleniskach powinien być większy.

Kominki z paleniskiem grzewczym powinny mieć zaizolowane wszystkie wewnętrzne ściany w komorze grzewczej i zachowane odpowiedniej wielkości wolne przestrzenie do cyrkulacji powietrza.

Warunki techniczne komina spalinowego

• kanał dymowy powinien wytwarzać określony ciąg (10-30Pa),
• czynna wysokość kanału dymowego powinna wynosić min. 4 - 8 m,
• przekrój poprzeczny powinien być zbliżony do koła lub kwadratu (stosunek boków min. 2/3),
• komin powinien być prowadzony pionowo (dopuszczalna jest jedna odchyłka 30O na odcinku 2m),
• komin powinien być wykonany z odpowiednich materiałów atestowanych do pieców na paliwa stałe,
• kanał dymowy powinien zapewniać wymaganą szczelność (na zewnątrz jak i między kanałami),
• wylot komina powinien być wyprowadzony ponad dach na odpowiednią wysokość,
• kanał dymowy powinien zachowywać bezpieczną odległość od elementów łatwopalnych,
• komin powinien być wyposażony w wyczystkę, trójnik do podłączenia wkładu oraz nasadę kominową lub daszek,
• właściciel budynku powinien posiadać aktualne zaświadczenie kominiarskie, stwierdzające, że wskazany kanał dymowy wytwarza wymagany ciąg, jest szczelny, drożny oraz spełnia wszelkie wymogi do odprowadzania spalin z pieców na paliwa stałe.

Żeby dobrze zaprojektować komin pod kominek, zaleca się wykonanie wstępnego projektu kominka aby dobrze dobrać wszystkie parametry komina. Najlepiej jeśli kanał dymowy znajduje się pośrodku planowanego kominka i nie wystaje ze ściany. W kominkach narożnych, powinien być usytuowany blisko rogu.